Κι έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας, που κάνουμε εκείνο το «συγκεκριμένο» ταξίδι και όταν γυρνάμε πίσω είναι σα να ξαναγεννηθήκαμε. Και βλέπουμε με άλλα μάτια, ακούμε με άλλα αυτιά, μυρίζουμε, γευόμαστε και νιώθουμε τα πάντα αλλιώς. Αυτό συνέβη σε μένα γυρίζοντας από την Κένυα.
Στη αρχή φοβάσαι να το αντιμετωπίσεις, σοκάρεσαι, μετά ενδιαφέρεσαι να καταλάβεις και θες να κάνεις κάτι άμεσα και ύστερα απλά γίνεσαι ένα με αυτά τα παιδιά που ό,τι - μα - ό,τι κι αν τους έχει συμβεί στη ζωή τους χαμογελάνε και είναι έτοιμα να αγαπηθούν και να αγαπήσουν.
Και έτσι από την επιτομή της πλήρους ανέχειας, φτώχειας, εγκληματικότητας, δυστυχίας και αρρώστιας ξαφνικά ξυπνάς απ’τo δικό σου «πολυτελή» λήθαργο και συνειδητοποιείς πως τελικά είμαστε όλοι άνθρωποι με αλλιώτικα πεπρωμένα.
Δείτε τις φωτογραφίες στο:
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου